on vs. ona

miałam 19 lat. powiedział mi, że jej przyjaciółka kazała jej wybierać pomiędzy nim a nią, czyli chłopakiem a przyjaźnią. "masakra!masakra!masakra!" krzyczało coś w mojej głowie. myślałam, że po przekroczeniu okresu przejściowego między podstawówką i liceum (dzisiejsze gimnazjum) takich pomysłów się już nie ma. wszyscy wtedy byliśmy już na studiach. wiadomo przecież, że wybiera się miłość! i co z niej za przyjaciółka, że chce jej odebrać szczęście i szanse na przyszłość. jak teraz o tym myślę, to wydaje mi się, że on był nieźle wkurzony, że ona się w ogóle śmiała zastanawiać. co się stało dalej, tego już nie wiem. może przyjaźń się rozpadła, może przyjaciółka dała za wygraną, grunt, że miłość zwyciężyła. a ja miałam bonusowy tydzień z nim.

dziś mam lat 20+, jasno określone granice pomiędzy zauroczeniem, zakochaniem, miłością, świetny chitynowy pancerzyk niezaangażowania i grupę bliskich mi ludzi, których nie potrafiłabym oddać w zamian za ulotne wrażenie, że "może to miałoby jakiś sens".

dobrze, że nie dane mi sprawdzać, czy to ma sens...