Ewa Parandowska przy pracy
Na sza wiedza na temat mitreum w Hawarte poszerza się głównie dzięki ogromnemu projektowi konserwacji oraz rekonstrukcji jego dekoracji malarskiej. Podstawową zaletą tego mitreum stanowiącą o jego niezwykłości, ale zarazem największą bolączką zarówno konserwatorów jak i archeologów, jest rozbudowana dekoracja malarska. Podczas użytkowania mitreum, jego wnętrze było pięć razy pokrywane tynkami i zdobione malowidłami. Część z nich nadal znajduje się na ścianach mitreum (patrz post O tubie, Mitreum i Aniołkach-Konserwatorkach ) ale większość, w postaci mniejszych fragmentów została znaleziona w zagruzowaniu pomieszczeń. Wszystkie te fragmenty zostały zgromadzone w magazynach muzeum w Hamie, a następnie poddane analizie ikonograficznej i działaniom konserwatorskim.
I to kolejny problem: podstawą rekonstrukcji w takich przypadkach są analogiczne obiekty z tego samego okresu, kręgu kulturowego, etc. A Hawarte jest jedno jedyne! Nieliczne zachowane mitrea prezentują, jeśli już, to znacznie uboższą dekorację.
W Hawarte cykl mitraicki został rozwinięty do pełnych kompozycji, kilka scen poza tym mitreum nie jest dotychczas znanych badaczom, a strop mitreum to już zupełny unikat. Właśnie ze stropem jest najwięcej kłopotów. Jak można się domyślać, stropy budowli starożytnych praktycznie się nie zachowały, w tym przypadku, niezwykłe szczęście uchroniło skalne sklepienie od kompletnego zniszczenia. Niestety brak innych przykładów czyni pełną jego rekonstrukcję niemożliwą.
Dekoracja z pawiem
Rozdzielanie tynków
W muzeum w Hamie znajduje się sześć dotychczas opracowanych fragmentów dekoracji malarskiej z Hawarte oraz 28 skrzyń dużych i 20 małych skrzynek z posegregowanymi fragmentami. Niekiedy, jeśli jest to możliwe, fragmenty takie są rozdzielane, aby uzyskać w ten sposób informacje o wcześniejszych warstwach dekoracji.
Najbardziej pracochłonną i długotrwałą częścią pracy jest odtwarzanie poszczególnych kompozycji. Mozolne poszukiwania kawałków tych samych przedstawień trwa latami. Kiedy już ten etap zostaje uznany za zakończony, fragmenty są naklejane na sztuczne podłoże o wielu warstwach wzmacniających i zabezpieczających i pokrywane scalającą zaprawą.
W tym sezonie właśnie największa partia dekoracji stropu, kompozycja mająca powierzchnię prawie 4 m 2 przedstawiająca pawia wśród maków jest przygotowywana na ekspozycję. Praca nad tym obiektem trwała prawie dziesięć lat
Jedna ze skrzyń z fragmentami dekoracji
Stratygrafia tynków
Konstrukcja transferów
Zdjęcia: archiwum misji w Hawarte
wtorek, 26 października 2010, joannagrabowska_net
