KRZYSZTOF SZYMONIAK urodził się w 1953 roku w Kępnie. Od roku 1969 mieszka w Gnieźnie, gdzie dawno temu ukończył II LO. Poeta, prozaik, fotografujący dziennikarz. Absolwent filologii polskiej UAM. Od roku 2000 wykładowca akademicki. Uczy dziennikarstwa, prawa prasowego oraz wiedzy o mediach w Instytucie Językoznawstwa UAM. Publikuje od roku 1977. Współzałożyciel, wraz z Krzysztofem Kuczkowskim, Gnieźnieńskiej Grupy Poetyckiej "Drzewo", która jesienią 2007 roku obchodziła 30-lecie istnienia. W roku 1988 otrzymał Medal Młodej Sztuki za reportaże literackie. Opublikował zbiory wierszy: Żony poetów 1985, Oszustwo 1987, Czarna rzeka 1990, Martwa natura z człowiekiem 2001, Wszędzie, skąd wracałem 2006, 29 prac Szymona Słupnika 2007, Światłoczułość 2009, Pokój bez okien 2009 oraz, wspólnie z Krzysztofem Kuczkowskim, książkę poetycką "Stado. Nasza mała metafizyka" 1995. Jego wiersze trafiły do kilku antologii, w tym do zbioru "Świadectwo obecności" 1996 i antologii poezji kontrkulturowej "Droga do Ashramu" 1998. W roku 2005 ukazała się także jego pierwsza książka prozatorska pt. Epizody. Jest także autorem zbiorów rozmów o fotografii (Rozmowy w ciemni 2008) i chóralistyce (Rozmowy na dwa głosy 2009). Ostatnio zredagował Antologię współczesnych poetów gnieźnieńskich , która ukaże się grudniu tego roku. Współpracuje z dwumiesięcznikiem literackim TOPOS i jest członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma Zeszyty Poetyckie.
poniedziałek, 30 listopada 2009, konfraternia
