Był synem znanego chirurga, okulisty i laryngologa Sir Williama Wildea i Lady Jane Wilde, poetki, która prowadziła jeden z najznamienitszych salonów literackich Dublina. Zajmowała się też tłumaczeniem literatury niemieckiej, była zaangażowana w ruch polityczny " Młoda Irlandia ", gdzie publikowała pod pseudonimem Speranza.
Młody Oscar Wilde odbierał najpierw w Portora Royal School w Enniskillen (1864-1871), a następnie w Trinity College w Dublinie (1871-1874). Już tam zyskał opinię wybitnie zdolnego, którą potwierdził studiując w latach 1874- 1878 w Magdalen College w Oxfordzie . We wszystkich szkołach wyróżniał się, zdobywał nagrody i stypendia. W Oksfordzie w roku 1878 zdobył pierwszy laur poetycki za wiersz "Ravenna". Na uniwersytecie znany był szczególnie ze swego błyskotliwego humoru i daru wymowy, z drugiej strony wyróżniał się ekstrawagancją. Demonstrował swoją zniewieściałość, nosił długie włosy, drwił z "męskich" zawodów sportowych, a swoje pokoje przystrajał pawimi piórami, kwiatami, porcelaną i innymi bibelotami. W tym okresie stał się przedstawicielem estetyzmu ( ang. Aestheticism ), który głosił hasła "sztuki dla sztuki" ( L`art pour l`art).
Postawa i poglądy Wildea z jednej strony były wyszydzane, np. w operetce Giberta i Sullivana Patience (1881), lecz z drugiej podziwiane i modne, a on stał się z czasem bywalcem salonów i arbitrem w sprawach sztuki.
W roku 1882 pojechał z cyklem wykładów do Stanów Zjednoczonych. W 1884 r. ożenił się z Constance Lloyd i miał z nią dwoje dzieci, Cyrila (1885) i Vyvyan (1886), którzy oboje przyjęli później nazwisko Holland. Wilde w latach 1887-1889 pracował jako dziennikarz w Pall Mall Gazette , potem był wydawcą Womans World.
W tym okresie napisał Szczęśliwego księcia i inne opowiadania ( The Happy Prince and Other Tales , 1888 ) oraz powieść Portret Doriana Graya ( The Picture of Dorian Gray , 1890). Później, z dużą regularnością, prawie co rok, publikował skrzące się błyskotliwym humorem satyryczne komedie. Dopiero te dzieła przyniosły mu większe uznanie u czytelników.
Wachlarz Lady Windermere ( Lady Windermeres Fan , 1892 ), wystawiony w St Jamess Theatre w 1892 r., Kobieta bez znaczenia ( Woman of No Importance , 1894 ), Mąż idealny ( An Ideal Husband , 1895 ), Bądźmy poważni na serio ( The Importance of Being Earnest , 1895), należą do jego mistrzowskich dzieł.
W 1893 r. wydawca, ze względów obyczajowo-religijnych, nie zgodził się na wystawienie sztuki Wildea Salomé , premiera sceniczna odbyła się w Paryżu, gdzie dokonała tego Sarah Bernhardt . Treść sztuki stała się osnową wczesnej opery Ryszarda Straussa o tym samym tytule (1905).
środa, 24 października 2007, pointlessnostalgic
